தமிழர்களென்பதனால் விளைநிலம் காடானது | ஜெரா

0
138

வவுனியா வடக்கு பிரதேச செயலாளர் பிரிவின் எல்லையில் இருக்கிறது மருதோடை – நாவலடி எனும் கிராமம். அதாவது வடமாகாணத்தின் எல்லைக்கிராமம். அதன் மறுகரையில் அனுராதபுரம் ஆரம்பிக்கிறது.  தமிழ், சிங்களம் என்ற இரு இனங்களையும் நிலவியல்பு அடிப்படையில் இயற்கையாகவே பிரித்து வைத்திருக்கும் இந்த எல்லைக்கோட்டை சிதைத்தமையினால் உண்டானதே 2009 வரைக்கும் நீடித்த இனப்போர். இப்போது போர் முடிந்து 10 ஆண்டுகளைத் தொடயிருக்கிறது இலங்கை. இந்நிலையில் இனப்போருக்கு தூபமிட்ட எல்லைக் கிராமங்களில் ஒன்றான மருதோடை எப்படியிருக்கிறது?

யாரும் இலகுவில் சென்றடைந்துவிட முடியாதளவு பயணப் பாதையையும், தொலைவையும் கொண்டிருப்பதனால்தான் என்னவோ, இந்த மாதிரியான கிராமங்களுக்கு அதிகளவில் ஊடக வெளிச்சம் கிடைப்பதில்லை.  நெடுங்கேணி சந்தியில் இருந்து முச்சக்கரவண்டியில் புறப்பட்டால் 1000 ரூபாவுக்கு குறையாத தொகையும், காலை மற்றும் மாலை என மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் பேரூந்தில் பயணித்தால் 90 ரூபாய்க்கு குறையாத தொகையும் அறவிடப்படுகின்றது.  1983 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் புனரமைக்கப்படாத பாழ்வீதியில்  வாகனம் செலுத்துவதென்பது அவ்வளவு இலகுவான காரியமல்லவே. எனவே இந்தப் பெருந்தொகை அறவீட்டிலிருக்கும் நியாயத்தையும் ஏற்கவேண்டும். விடுதலைப் புலிகள் காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட வீதிகளைத் தான் இன்றும் மக்கள் பயன்படுத்துகின்றனர். அவ்வப்போது மாகாண சபையும், தொண்டு நிறுவனங்களும் வீதி புனரமைப்புக்கு நிதி ஒதுக்கீட்டை செய்தபோதும், திருத்த வேலைகள் இடைநடுவில் கைவிடப்பட்டிருக்கின்றன. காரணம் கேட்டால், இந்த வீதியை திருத்துமளவுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதி போதவில்லை என நிர்மானதாரர்கள்  இடைநடுவே விட்டு விலகிவிட்டனர் என்கின்றனர் அவ்வீதியால் பயணிக்கும் மக்கள்.

மருதோடை. இங்கு எப்போதிலிருந்து தமிழர்கள் வாழ்கின்றனர் என்பதற்கான வரலாற்றுப் பதிவுகள் எவையும் தேடிப்பெறுவதற்கில்லை. ஆலய வரலாறாக பாதுகாக்கப்பட்டவையும் போர்களில் அழிந்துவிட்டன.  ஆனால் வவுனியா மாவட்டத்தில் மிகத் தொன்மையான காலத்திலிருந்து இந்தக் கிராமத்தில் தமிழர்கள் வாழ்ந்தனர் என்பதும், வன்னி பெருநிலப்பரப்பு முழுவதும் பிரபலமான பரிகாரி மரபொன்று இங்கிருந்ததென்பதும் விசாரித்து அறியக்கூடிய வரலாறாக இருக்கின்றது. 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தக் கிராமத்துக்கு அருகில் உருவாக்கப்பட்ட டொலர் பாம், ஹென்பாம், சிலோன் தியேட்டர், தனிக்கல்லு முதலான பெரும் பண்ணைகள் பொருளாதார வலுவையும், விவசாய செழிப்பையும் மேலோங்கச் செய்திருக்கின்றன. பெரியளவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட வயல் விதைப்பும், கால்நடை வளர்ப்பும் இந்தக் கிராமத்தை வளப்படுத்தியிருக்கின்றன.

1983 ஆம் ஆண்டில் ஏற்படுத்தப்பட்ட பதவியா சிங்கள மக்கள் குடியேற்றத்தின் விளைவாக வவுனியா வடக்கின் எல்லைக்கிராமங்கள் தொடக்கம் முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தின் கரைதுறைப்பற்றின் எல்லைக்கிராமங்கள் வரைக்கும் வன்முறைகள் இடம்பெற்றன. படுகொலை சம்பவங்கள் இடம்பெற்றன. ஒதியமலை படுகொலை சம்பவத்தை அவ்வளவு இலகுவில் தமிழர்கள் யாரும் மறந்திருக்கமாட்டார்கள். அந்த மாதிரியான கொலை சம்பவங்களுக்குப் பின்னர் இராணுவத்தினருக்கும், ஆயுதப் போராட்ட இயக்கங்களுக்கும் இடையில் மோதல்கள் இடம்பெற்றன. இதன் தொடர்ச்சியாக ஏற்பட்ட போர் நிலமைகள் காரணமாக மக்கள் இப்பகுதிகளை விட்டு நிரந்தரமாகவே வெளியேறினர்.  2009 ஆம் ஆண்டில் போர் முடிவுக்கு வரும் வரைக்கும் இந்தப் பகுதிகள் சூனியப் பிரதேசமாகவே இருந்தன. 2011 ஆம் ஆண்டிலேயே மக்கள் 25 வருடங்களுக்குப் பின்னர் ஊர் திரும்பினர். மருதோடைக்கும் இதேநிலைதான். 2011 ஆம் ஆண்டில் இக்கிராமத்தின் பூர்வீக குடிகள் மீளக்குடியேறியிருந்தாலும், இடம்பெயர்வதற்கு முன்பிருந்த அத்தனை குடிகள் மீளத்திரும்பவில்லை. போரில் இறந்தவர்கள், காணாமல்போனவர்கள், இந்தியாவுக்கு சென்றவர்கள், நாட்டின் ஏனைய மாவட்டங்களில் நிரந்தரமாக குடியேறியவர்கள் போக எஞ்சிய மிகச் சொற்பமான குடும்பங்களே ஊர் திரும்பினர்.

அவ்வாறு ஊர் திரும்பியவர்கள் மருதோடை கிராமத்தின் முன்பகுதிக்குரியவர்களாக இருந்தனர். தங்கள் காணிகளை திருத்தி, வீட்டுத்திட்டங்களைப் பெற்று, விவசாயத்தில் செழிப்பும் பெற்றுவிட்டனர். இப்போது பிரச்சினை யாருக்கெனில், இந்தியாவிலிருந்தும், நாட்டின் பிற மாவட்டங்களில் இருந்தும் தம் சொந்த கிராமத்துக்கு திரும்பியிருக்கும் பூர்குடிகளுக்குத்தான். இவர்கள் மருதோடையின் நாவலடி பகுதியை சேர்ந்தவர்கள். கிட்டத்தட்ட 33 வருடங்களுக்குப் பின்னர் ஊர் திரும்பியிருக்கின்றனர்.

இந்த வருடத்தின் தொடக்கப்பகுதியிலிருந்து இந்தியாவிலிருந்தும், கொழும்பு உள்ளிட்ட நாட்டின் பிற பகுதிகளிலிருந்தும் மருதோடை நாவலடிக்கு மக்கள் மீளத் திரும்பத் தொடங்கினர். இதுவரைக்கும் 37 வரையான குடும்பங்கள் தங்கள் ஊருக்கு வந்திருக்கின்றனர்.

இவ்வாறு வந்திருப்பவர்களில் அனேகம் பேரிடம் தங்கள் காணிகள் தொடர்பான ஆவணங்கள் எவையும் இல்லை. போரிலும், இடப்பெயர்விலும் அனைத்தும் தவறவிடப்பட்டிருக்கின்றன. அத்துடன் இடம்பெயர்ந்து போகும்போது குழந்தையாக சென்றவர்கள், இப்போது குடும்பமாகி அவர்களுக்கு நான்கு குழந்தைகளுடன் வந்துநிற்கின்றனர். அப்படியானவர்களில் ஒருவர்தான் திருமதி.வேலாயுதம் (பெயர்மாற்றப்பட்டுள்ளது). இந்தியாவிலிருந்து மருதோடை திரும்பியிருக்கிறார்.

“ நாங்க 83 ஆம் வருசத்தில திடீர்னு புறப்பட்டோம். எல்லா பக்கமும் வெடிச்சத்தம். அம்மா, அப்பாவோட சகோதரங்கள் எல்லாரும் ஓடினோம். நெடுங்கேணி பள்ளிக்கூடம், வவுனியா, மெனிக் பாம், அப்பிடியே மன்னார் வழியா ராமேஸ்வரம் போயிட்டம். அங்க இருந்து 35 வருசத்துக்கு அப்புறமா ஊர் திரும்பியிருக்கோம். அம்மா அப்பா ஒரு சகோதரினு எல்லாரும் அங்கயே மோசம் போய்ட்டாங்க. இன்னும் ரெண்டு சகோதரிகள் அங்க முகாம்லயே இருக்காங்க. நான் மட்டும் என் குடுபத்தோட வந்திருக்கேன்…”

இங்கு உங்கள் ஊர் நிலைமைகள் எப்படியுள்ளது? என்ற கேள்விக்காக குறுக்கிட்டேன்.

“ எதிர்பார்த்து வந்தமாதிரி ஏதுமில்ல. காணியை கண்டுபிடிக்கிறதே சிரமமாயிருக்கு. நட்டிருந்த மரம், கிணறு, மலசலகூடம் இதுகள வச்சி அடையாளம் கண்டோம். ஆனால் அதுக்கு கூட இப்ப தடைபோட்டிருக்காங்க”

சடசடவென அடித்து வந்த மழை பெரிதாகப் பெய்யத்தொடங்கியது. பிரதேச செயலகம் அமைத்துக்கொடுத்திருக்கும் மிகச் சிறியளவிலான கொட்டகைக்குள் நாலா பக்கமும் சாரல் அடிக்கிறது. நிலத்தில்   பெருங்குற்றிகளைப் போட்டு அடுப்பு மூட்டியிருக்கிறார்கள். சமையலிலிருந்து, மழை நீரின் குளிரை போக்குவது வரைக்குமான அனைத்துக் காரியங்களுக்கும் அந்த அடுப்பு பயன்படுத்தப்படுகின்றது. மழைக்கு அந்தத் தற்காலிக கொட்டகைக்குள் ஒதுங்கியிருக்கும்போது ரவீ (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) கதைக்கத்தொடங்கினார். அவருக்கு வயது 70ஐ தாண்டுகிறது. அந்தக் கிராமத்தின் மூத்தகுடிமகன்.

” நான் தான் சின்ன வயசிலயே இந்தக் காட்டை வெட்டி காணியாக்கினன். உறுதி கூட தந்திருந்தாங்க. எல்லாமே கைவிட்டுப்போச்சி. இப்ப வந்து காணிய துப்பரவாக்கினா வன வள பாதுகாப்பு திணைக்களம் விடுறாங்க இல்ல. இதெல்லாம் பாதுகாக்கப்பட்ட காடாம். 30 வருசத்துக்கு முதல் நாங்க  பூர்விகமா இருந்து விவசாயம் செய்த காணிகள் இது. பாருங்க கிணறுகள் கூட இடிஞ்சி போய் அப்படியே இருக்கு. மலசல கூடங்கள் இருக்கு. இதெல்லாம் காட்டுக்குள்ள எப்படி வரும்?..நாங்க நட்ட மரங்கள் கூட காடாகி அப்பிடியே நிற்குது…? நாங்கள் இந்தியாவில் இருக்கும்போது வரச்சொன்னாங்க. இங்க வந்ததும் சொந்தக் காணிக்கூட விடுறாங்க இல்ல. இரவில் பிள்ளைகளோட நிம்மதியா நித்திரை கொள்ளக்கூட முடியுதில்ல. காடுதானே. ஒரே பாம்பு. இன்றைக்கு கூட ரெண்டு பாம்பு அடிச்சிட்டம்” என அவர் சொல்லும் சமநேரத்தில் திருமதி.வேலாயுதம்,

“இந்த லட்சணத்தில எப்பிடி எங்க சகோதரங்கள இங்க வரச்சொல்லி கூப்பிடுறது..?

அவரின் நியாயமான கேள்விக்கு தற்போதைக்கு பதிலில்லைத்தான். அரசிடம் கூட நியாமான பதிலில்லை. இந்த விடயம் குறித்து கொழும்பில் இடம்பெற்ற ஊடகவியலாளர் மாநாடொன்றில் கருத்துவெளியிட்டு அப்போதைய கூட்டு எதிரணியின் ஊடகப் பேச்சாளர், “450 க்கும் மேற்பட்ட வெளிநாட்டு வாசிகள் வவுனியா வடக்கில் மருதோடை எனும் கிராமத்தில் குடியேறியிருக்கின்றனர். இது சட்டவிரோதமான செயல்” எனக் குறிப்பிட்டார். போர் நிலமைகள் காரணமாக இடம்பெயர்ந்து சென்று, மீளவும் அதே இடத்துக்கு மீளத் திரும்புவது எவ்வகையில் வெளிநாட்டுக் குடியேறிகளின் குடியேற்றமாக மாறும் என அவர் கருத்து தெரிவிக்கவில்லை. அதே கருத்தோடிருந்த தரப்பினரின் கைக்கு தற்போது அதிகாரமும் கையளிக்கப்பட்டுவிட்டது. இனி என்ன நடக்குமோ என்ற பயம் அங்கு மீள்குடியேறியிருப்பவர்களிடம் அதிகமாகவே அவதானிக்க முடிந்தது.

அடர்ந்த காட்டுக்கு நடுவில் பாதுகாப்பற்ற கொட்டில்கள், சரியான சுகாதார, கல்வி, பொருளாதாரம் உள்ளிட்ட மீள்குடியேற்ற கட்டுமான வசதிகள் செய்துகொடுக்கப்படாத மீள்குடியேற்றம் என ,இக்கிராம மக்களின் அவலம் இன்னமும் நீடிக்கிறது.

ஆனால் அயல்கிராமங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் புதிதாக குடியேறியவர்களுக்கு பெரும் உதவியாய் இருக்கின்றனர். உணவுப்பொருட்கள், குடிநீர் வசதி, தங்குமிட வசதிகளை செய்துகொடுத்திருக்கின்றனர்.

மக்களுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் அவ்விடத்துக்கு வந்த பிரதேச சபை உறுப்பினர் ஒருவரும் சில விடயங்களை குறிப்பிட்டார்.

”இந்தக் கிராமத்துக்கு மீள்குடியேற்றம் செய்திருக்கும் மக்களுக்கு பிரதேச செயலகம், பிரதேச சபை மற்றும் சில தொண்டு நிறுவனங்கள் மிகச் சொற்பமான உதவிகளையே செய்திருக்கு. அவையும் தங்களால இயன்றதைத்தான் செய்யமுடியும். பக்கத்து ஊர் மக்கள் உணவுப் பொருள், குடிநீர் உதவிகள செய்யினம்.  பலம்பொருந்திய அரச திணைக்களமான வன வளத் திணைக்களம்    இந்த மக்கள குடியேறவோ, தங்கட காணிகள துப்பரவாக்கவோ வேண்டாம் எனச் சொல்லியிருக்கு. இப்பிடியொரு தடை இருக்கிறபடியால் மற்றைய அரச திணைக்களாலும் முழுதாக உதவிகள வழங்க முடியாமல் இருக்கு. மாவட்ட அபிவிருத்தி ஒருங்கிணைப்புக் குழு கூட்டத்தில எல்லாம் குடியேறின மக்களுக்கு உடனடியாக சகல வசதிகளும் செய்து குடுக்க வேணும் என்று முடிவெடுக்கப்பட்டதுதான். ஆனால் இங்க எதுக்கும் வன வளத் திணைக்களம் அனுமதிக்கேல்ல. ஆனால் இதே கிராமத்தின்ர மறுபக்கம்பாருங்கோ, 300க்கும் மேற்பட்ட சிங்கள குடும்பங்கள உண்மையாகவே காடுகளா இருந்த பகுதிய அழிச்சி குடியேற்றி இருக்கினம். ஊஞ்சால்கட்டி, கொக்காச்சாங்குளம் முழுக்கமுழுக்க தமிழர்களைக் கொண்டிருந்த கிராமம். இப்பவும் தமிழாக்கள் வயல் செய்யினம். அந்தக் கிராமங்கள அடாத்தப் பிடிச்சி, காடுகள அழிச்சி சிங்கள மக்கள குடியேற்றியிருக்கினம். இதுவரைக்கும் 350க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் குடியேற்றப்பட்டிருக்கு. அதுவும் காடுகள அழிச்சி நடந்ததுதான். அதுக்கெல்லாம் எந்தத் தடையும் இல்ல. ஆனால் தமிழ் சனம் சொந்த ஊருக்கு திரும்புறதுக்குத்தான் தடை…” கொந்தளித்த பிரதேச சபை உறுப்பினரின் பேச்சில் உண்மையும் உண்டு. அவர் அந்தப் பகுதியையே சேர்நதவராக இருந்தபடியால், கிராமம் பறிபோகின்ற கவலையையும் நமக்கு வெளிப்படுத்தினார்.

இந்த விடயம் பற்றி வன வளப் பாதுகாப்பு திணைக்களத்தின் அதிகாரி ஒருவரை தொடர்புகொண்போது, “ இந்தக் காடுகள் பாதுகாக்கப்பட்ட வனமாகப் பிரகடனம் செய்யப்பட்டு எட்டு வருடங்கள் ஆகின்றன. கடந்த 2010 ஆம் ஆண்டு வர்த்தமானி அறிவித்தலின் மூலம் இப்பகுதி    பாதுகாக்கப்பட்ட வனமாகப் பிரகடனம் செய்யப்பட்டுள்ளது. எமது கடமை அரச சட்டங்களைப் பாதுகாப்பது. எனவே அதை மீறி யாரும் செயற்பட அனுமதிக்கமாட்டோம். வர்த்தமானி அறிவித்தல் வந்தபோது யாரும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லை. இப்போதுதான் எதிர்க்கின்றனர்” என்றார் பொறுப்பாக.

இந்தியாவிலிருந்து தம் சொந்த ஊருக்கு திரும்பியிருக்கும் பூர்வீகக் குடிகளைக் கொண்டிருக்கும் மருதோடை- நாவலடியின் கதை இது. எல்லைக் கிராமத்தின் கதை இது. ஊர் திரும்பியும் நிம்மதியற்ற, பாதுகாப்பற்ற அகதி வாழ்க்கையைத் தொடரும் அந்த மக்களை, தற்போது பெய்துவரும் கனமழையும் வெகுவாக வாட்டுகின்றது. ஆனாலும் அந்த மக்கள் சொந்த நிலத்தை மீட்பதற்காக எல்லா துயரங்களையும், தடைகளையும் தாங்கி அங்கேயே தங்கியிருக்கின்றனர்.

நாவலடி மக்களை சந்தித்து மீள்கையில் எழும் கேள்வி ஒன்றேயொன்றுதான். இலங்கையின் நீதித்துறையைக்கொண்டு, ஜனநாயகத்தையே காப்பாப்ப முடிந்திருப்பது உண்மையெனில், அரச திணைக்களங்களின் அபகரிப்பினால் நிலமிழந்திருக்கும் இந்த மக்களுக்கு உரிய நீதியை நீதிமன்றங்களின் வாயிலாகவேனும் பெற்றுக்கொடுப்பதில் என்ன தடை இருந்துவிடப்போகிறது.

ஜெரா

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here